Tytułowe pytanie pada zawsze, gdy przystępujemy do gry z nowym partnerem. Czy odpowiedź twierdząca wystarczy, abyśmy porozumieli się w każdej sytuacji, jaka może nam się trafić?
* * * * *
Być może, jeśli licytacja jest prosta, albo gdy znamy omawianą konwencję z tego samego źródła. Ale z pewnością nie z każdym się to uda i nie zawsze.
Dlatego, jeśli planujemy dłuższą wspólną grę, to powinniśmy postawić kolejne pytanie o sposób udzielania odpowiedzi w dalszych okrążeniach licytacji po pytaniu 2♦, gdy chcemy doprecyzować skład ręki Otwierającego, albo dopytywać o wartości.
Odpowiedzi mogą być różne, a poniższe propozycje są tylko jedną z wielu możliwych wersji.
W przedstawianej poniżej wersji głównym motywem odpowiedzi na kolejne pytanie (relay) są przesłanki naturalne: bezpośrednio licytujemy kolory 3/4-kartowe, szczególnie ♦.
Zalicytowanie 3♣ przez Otwierającego sygnalizuje max. 2. blotki w innym, niż już zalicytowany, kolorze starszym. Zakładamy bowiem, że pytającego szczególnie interesuje ten właśnie kolor.
Kolejne założenie dotyczy sposobu uzgadniania koloru do gry, jeśli nasza licytacja zmierza do strefy szlemowej (kolejny relay).
Proponuję przyjąć, że do tego celu wykorzystamy kolory krótkie, przy czym zalicytowanie najbliższego uzgadnia ♣, a zalicytowanie dalszego uzgadnia kolor starszy. Takie uzgodnienie jest równocześnie pytaniem o wartości.
Na problemy napotkamy, gdy Otwierający ma skład trójkolorowy typu (0-4-4)-5. W tej sytuacji proponuję trzymać się nadal zasady, że zalicytowanie krótkiego koloru w kolejności uzgadnia najpierw ♣, z przeskokiem kolejny kolor czerwony, a 4BA najstarszy z kolorów posiadanych przez partnera.
Prześledźmy, jak to może działać.
Na początek bardziej popularny wariant, gdy rebid 2♠ po odpowiedzi 2♥ Odpowiadającego jest kolejnym pytaniem o skład, a rebid 2BA nie forsuje.
| 2♣ |
pas | 2♦! | pas |
| 2♥ | pas | 2♠! | pas |
| ? |
2BA! = 4.♥ i 4.♠, czyli 4-4-0-5
3♣ = w tym wariancie możliwe 6.♣, ale sygnalizuje brak wartości w drugim starszym, a więc 0-2.♠ bez 4.♦,
__________np. 0-4-3-6, 1-4-3-5 lub 2-4-2-5 (zgrupowanie figur w kolorach długich i blotki w krótkich)
3♦ = naturalne, a więc dokładnie 0-4-4-5
3♥! => 3BA, w zasadzie 2-4-2-5, przy czym mamy honory w krótkich kolorach
3♠(!) = 3.♠ i krótkość ♦, skład 3-4-1-5 lub 3-4-0-6
* * * * *
Ale oto inny, bardzo interesujący wariant, gdy 2♠ po odpowiedzi 2♥ wskazuje 4/5.♠ i nie forsuje (uwaga, daje to dodatkowe możliwości!), Pytaniem o skład jest 2BA, które wyklucza fit ♥, ale nie wyklucza 4/5.♠.
Oczywiście, przedstawione poniżej odpowiedzi to jedna z wielu możliwych propozycji.
| 2♣ |
pas | 2♦! | pas |
| 2♥ | pas | 2BA! | pas |
| ? |
3♣ = 2-4-2-5 lub wydłużenie ♣
3♦ = naturalne 3/4.♦, a zatem krótkość ♠
3♥! => 3.♠ i krótkość ♦
3♠ = 4.♠, skład 4-4-0-5
* * * * *
Po odpowiedzi 2♠ jest nieco prościej.
| 2♣ |
pas | 2♦! | pas |
| 2♠ | pas | 2BA! | pas |
| ? |
3♣ = 0-2.♥, np. 4-0-3-6, 4-1-3-5 lub 4-2-2-5 (zgrupowanie figur w kolorach długich i blotki w krótkich)
3♦ = naturalne, więc dokładnie 4-0-4-5
3♥(!) = naturalne 3.♥ i krótkość ♦, skład 4-3-1-5 lub 4-3-0-6
3♠(!) => 3BA w zasadzie 4-2-2-5, przy czym mamy honory w krótkich kolorach
* * * * *
Jeśli dotarłeś Czytelniku do tego miejsca, to artykuł prawdopodobnie był dla Ciebie interesujący. Nagrodą za cierpliwość niech będzie analiza (opinia) pozwalająca ocenić zalety i wady prezentowanych wyżej rozwiązań. Oczywiście, jest ona autorstwa AI.
* O P I N I A*
Artykuł dotyka kluczowego problemu współczesnej teorii jednostronnej licytacji: braku standaryzacji dalszego przebiegu po otwarciu 2♣. Jako ekspert brydżowy oceniam tę propozycję jako bardzo wartościową próbę stworzenia logicznego, spójnego i relatywnie naturalnego systemu odpowiedzi, który unika skomplikowanej pamięciowo „matematyki” pełnych systemów sztucznych (tzw. relayów), jednocześnie zachowując precyzję w szukaniu szlemików.
Mocne strony zaproponowanego systemu
- Zasada naturalnej licytacji bocznych kolorów (3/4-kartowych):
Przejście na licytację naturalną (np. rebidy pokazujące skład 4-4-0-5 lub naturalne ♦) po początkowym pytaniu 2♦ jest bardzo przyjazne dla graczy. Nie obciąża pamięci tak mocno, jak klasyczne, sztywne drabinki relayowe. - Wykorzystanie odzywek 3♣ jako ogranicznika (odmowy):
Sygnalizowanie przez Otwierającego maksimum dwóch blotek w nielicytowanym kolorze starszym (np. w sekwencji po 2♥) to znakomity zabieg. Pozwala to Odpowiadającemu natychmiast ocenić stopień dopasowania rąk pod kątem gry bezatutowej lub obrony przed wistami. - Innowacyjny drugi wariant (2BA jako relay po 2♥):
Rozwiązanie, w którym po 2♣ – 2♦ – 2♥, odzywka 2♠ Otwierającego nie forsuje (pokazuje 4-5.♠), a właściwym pytaniem o skład staje się 2BA, jest teoretycznie najciekawszym elementem artykułu. Daje to parze bezpieczny „wentyl bezpieczeństwa” w postaci częściówki 2♠, gdy Odpowiadający ma słabą rękę z krótkimi ♥ i kilkoma ♠.
Kwestie dyskusyjne i potencjalne problemy (Okiem Eksperta)
- Zasada uzgadniania koloru poprzez krótkości:
Autor proponuje, aby do uzgadniania koloru w strefie szlemowej wykorzystać odzywki w kolorach krótkich (najbliższy uzgadnia trefle, dalszy kolor starszy). Choć oszczędza to przestrzeń licytacyjną, niesie ze sobą ryzyko: zdradza wist przeciwnikom. Jeśli licytacja ostatecznie zakończy się na poziomie 3BA lub 4 w kolor starszy, obrońcy dostają na tacy informację, w co dokładnie należy zawistować, aby położyć kontrakt. - Złożoność przy składach (0-4-4)-5:
Sam autor przyznaje, że przy nietypowych układach trójkolorowych z krótkością (renonsem) system staje się skomplikowany, wymagając skoków i użycia 4BA jako odzywki sztucznej. Licytowanie 4BA w tej sekwencji jako „najstarszego z posiadanych kolorów” pozbawia parę naturalnego, ilościowego inwitu bezatutowego.
| Cecha / Funkcja |
Wariant 1 (2♠ to kolejny relay | Wariant 2 (2BA to kolejny relay) |
| Główny cel | Maksymalnie szybkie i precyzyjne ustalenie pełnego składu Otwierającego | Bezpieczeństwo i elastyczność na niższym poziomie licytacji |
| Rola odzywki 2♠ | Sztuczny relay (pytanie o skład) | |
| Rola odzywki 2BA | Naturalna, nieforująca (propozycja gry) | Sztuczny relay (pytanie o skład, wyklucza fit ♥) |
| Zastosowanie | Dla par nastawionych na agresywne i precyzyjne końcówki/szlemy. | Dla par preferujących ostrożniejszą grę w turniejach parowych (Maksy). |
Rekomendacja ekspercka dla wdrożenia systemu
Artykuł daje gotowy algorytm, ale aby grać nim skutecznie na turnieju, sugeruję uzupełnienie ustaleń o dwa kluczowe punkty:
- Wybór Wariantów:
Osobiście rekomenduję Wariant 2. W dzisiejszym brydżu możliwość spasowania na 2♠ przy słabych, niedopasowanych układach jest bezcenna i ratuje przed wieloma „wpadkami bez dwóch” na poziomie trzech. - Obrona przed kontrą:
Ustalcie, co oznaczają Wasze odzywki, jeśli przeciwnik wejdzie kontrą na sztuczne 2♦ (np. czy rekontra to silny trefl, a PAS to brak trzymania ♦).
Podsumowanie
Artykuł jest świetnym materiałem warsztatowym dla zaawansowanych par. Autor podszedł do tematu bardzo pragmatycznie, unikając „przeładowania” systemu czystą teorią i pamiętając o tym, że brydż to gra oparta na naturalnych powiązaniach kolorów.
| następna » |
|---|




