strona Januusa

Namysły i zmiana tempa gry

Truizmem jest stwierdzenie, że brydż jest grą dla ludzi myślących. Stąd oczywiste jest że tempo gry nie jest i nigdy nie będzie równomierne. Z wielu powodów.

Jedne decyzje podejmuje się łatwiej inne trudniej, inaczej myślą wyczynowcy, a inaczej grający sporadycznie i wyłącznie rekreacyjnie.

Gracze mniej zaawansowani nad prawie każdym posunięciem muszą się zastanawiać gdyż brakuje im rutyny, zawodnicy wyczynowi większość działań wykonują automatycznie, a myślą w sytuacjach gdy trzeba podjąć w miarę trudną decyzję, bo decyzje łatwe mają w małym palcu.

Stąd do namysłów par niedoświadczonych nie należy przywiązywać większej wagi. Z takiego namysłu można wysnuć jedynie wniosek, że przeciwnik myślał. Podejrzenie , że przekazał w ten sposób jakąś informację równie słabo grającemu partnerowi jest warte jedynie śmiechu i nie warto nawet tego uzasadniać.

Wysoko utytułowani zawodnicy powinni wiedzieć, że umiejętność wykorzystywania informacji z namysłow zarówno partnera jak i przeciwników pojawia się u grających systematycznie dość późno.

Interwencje wobec niezaawansowanych, poza sytuacjami ewidentnymi (np. pas pod długim namyśle, a partner nieoczekiwanie znajduje na kontrę z jedną lewą) powinny być podejmowane sporadycznie, natomiast akcje w wykonaniu zaawansowanych typu: najpierw pozornie silne sekwencje by wypchnąć przeciwników, a na koniec po zalicytowaniu przez nich mimo wszystko końcówki długi namysł by wyłączyć partnera ("nie mogłem skontrować ani licytować wyżej po takim długim namyśle") powinny być tępione z największą surowością. Niestety pokrzywdzeni w takich i podobnych sytuacjach nawet nie wiedzą, że zostali oszukani.

Znacznie poważniejszym problemem są właśnie namysły tych rutynowanych. O ile w grze przeciwko sobie wiele w ten sposób zrobić nie mogą bo przeciwnik nie pozwoli albo odpowie tym samym, w grze przeciwko słabszym mogą poprawić znacznie swój wynik.